Liturgy of St. John Chrysostom - Polish

BOSKA LITURGIA ŚWIĘTEGO OJCA NASZEGO JANA CHRYZOSTOMA

 * Diakon: Pobłogosław, władyko.
 * Kapłan: Błogosławione królestwo Ojca i Syna, i świętego Ducha, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Chór: Amen.
 * Diakon: W pokoju do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: O pokój z wysokości i zbawienie dusz naszych, do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: O pokój całego świata, stałość świętych Bożych Kościołów i zjednoczenie wszystkich, do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: Za tę świątynię i tych, którzy z wiarą, pobożnością i bojaźnią Bożą wchodzą do niej, do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: Za wielce błogosławionego metropolitę naszego N., i najprzewielebniejszego biskupa naszego N., za czcigodnych kapłanów, w Chrystusie diakonów, za cały stan duchowny i lud, do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: O zachowanie w opiece Bożej naszej ojczyzny, za jej władze i wojsko, do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: Za to miasto (lub: tę wieś; lub: ten monaster), za wszystkie miasta i krainy, i za wszystkich wiernych żyjących w nich, do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: O dobrą pogodę, obfitość plonów ziemi i czasy spokojne, do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: Za żeglujących, podróżujących, chorych, cierpiących, uwięzionych oraz o ich wybawienie, do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: O wybawienie nas od wszelkiego utrapienia, gniewu i niebezpieczeństwa, do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: Wspomóż, zbaw, zmiłuj się i ochroń nas, Boże, łaską Twoją.
 * Chór: Panie zmiłuj się.
 * Diakon: Najświętszą, przeczystą, błogosławioną, pełną chwały Władczynię naszą Bogurodzicę i zawsze Dziewicę Maryję ze wszystkimi świętymi wspomniawszy, siebie i innych ludzi, i całe życie nasze Chrystusowi Bogu oddajmy.
 * Chór: Tobie, o Panie.
 * Kapłan odmawia modlitwę pierwszej antyfony:
 * Panie Boże nasz, którego władza jest nieogarniona i chwała niedościgniona, którego miłosierdzie jest bez miary i miłość do człowieka niewypowiedzialna, Ty sam, Władco, w łaskawości Twojej wejrzyj na nas i na ten święty dom i daj nam i tym, którzy się z nami modlą, bogactwo Twego miłosierdzia i obfitość łask Twoich.
 * Donośnie:
 * Albowiem Tobie przynależy wszelka chwała, cześć i pokłon, Ojcu i Synowi, i świętemu Duchowi, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Chór: Amen.
 * Chór śpiewa pierwszą antyfonę. Diakon zaś kłania się i przechodzi przed ikonę Chrystusa, trzymając orarion trzema palcami prawej ręki. Po skończeniu śpiewu antyfony diakon wraca na swoje miejsce, kłania się i mówi:
 * Jeszcze i jeszcze w pokoju do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: Wspomóż, zbaw, zmiłuj się i ochroń nas, Boże, łaską Twoją.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: Najświętszą, przeczystą, błogosławioną, pełną chwały Władczynię naszą Bogurodzicę i zawsze Dziewicę Maryję ze wszystkimi świętymi wspomniawszy, siebie i innych ludzi, i całe życie nasze Chrystusowi Bogu oddajmy.
 * Chór: Tobie, o Panie.

Modlitwa drugiej antyfony:

 * Panie Boże nasz, zbaw lud Twój i pobłogosław dziedzictwo Twoje, strzeż pełni Twego Kościoła, uświęć tych, którzy miłują wspaniałość Twego domu, otocz ich chwałą poprzez Boską Twą moc i nie opuszczaj nas, pokładających w Tobie nadzieję.
 * Donośnie: Albowiem Twoje jest panowanie, i Twoje jest królestwo i moc, i chwała, Ojca i Syna, i świętego Ducha, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Chór: Amen.
 * Chór śpiewa drugą antyfonę. Diakon postępuje podobnie jak podczas pierwszej modlitwy.
 * Diakon: Jeszcze i jeszcze w pokoju do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: Wspomóż, zbaw, zmiłuj się i ochroń nas, Boże, łaską Twoją.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: Najświętszą, przeczystą, błogosławioną, pełną chwały Władczynię naszą Bogurodzicę i zawsze Dziewicę Maryję ze wszystkimi świętymi wspomniawszy, siebie i innych ludzi, i całe życie nasze Chrystusowi Bogu oddajmy.
 * Chór: Tobie, o Panie.

Modlitwa trzeciej antyfony:

 * Panie, który dałeś nam te wspólne i zgodne modlitwy, który obiecałeś spełnić prośby dwóch lub trzech zgodnie zwracających się do Ciebie w imię Twoje, Sam i teraz prośby sług Twoich spełnij ku ich pożytkowi, dając nam w obecnym wieku poznanie Twojej prawdy, a w przyszłym darując żywot wieczny.
 * Donośnie:
 * Albowiem jesteś Bogiem Dobrym, Miłującym człowieka, i Tobie chwałę oddajemy, Ojcu i Synowi, i świętemu Duchowi, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Chór: Amen.
 * Otwiera się drzwi na małe wejście. W tym momencie chór rozpoczyna śpiew trzeciej antyfony lub Dziewięciu Błogosławieństw w niedzielę. Kapłan i diakon stoją przed świętym ołtarzem. Podczas śpiewu doksologii kłaniają się trzykrotnie przed świętym ołtarzem. Następnie kapłan bierze święty ewangeliarz i podaje diakonowi. Potem obchodzą ołtarz poczynając od prawej strony, wychodzą północnymi drzwiami, poprzedzani przez niosących świece, czynią małe wejście, i stają na zwykłym miejscu pochylając głowy.
 * Diakon mówi: Do Pana módlmy się.
 * Kapłan odmawia cicho modlitwę wejścia.

Modlitwa wejścia:

 * Władco, Panie Boże nasz, Ty ustanowiłeś na niebiosach zastępy i wojska Aniołów i Archaniołów, aby służyły Twojej chwale; spraw, aby z naszym wejściem dokonało się wejście świętych Aniołów, pomocnych nam w tej służbie i wspólnie z nami wysławiających Twoją dobroć.
 * Albowiem Tobie przynależy wszelka chwała, cześć i pokłon, Ojcu i Synowi, i świętemu Duchowi, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
 * Po skończeniu modlitwy diakon wskazuje na Wschód prawą ręką, w której trzyma orarion trzema palcami, i mówi do kapłana:
 * Pobłogosław, władyko, święte wejście.
 * Kapłan błogosławi mówiąc:
 * Błogosławione Wejście świętych Twoich, w każdym czasie, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Diakon podaje także kapłanowi do ucałowania ewangeliarz, który kapłan całuje. Gdy chór skończy śpiewać ostatni troparion diakon staje pośrodku przed kapłanem, podnosi ewangeliarz i okazując święty ewangeliarz mówi donośnie:
 * Oto mądrość! Stańmy prosto!
 * Po uczynieniu pokłonu diakon wchodzi do świętego prezbiterium, a za nim kapłan. Diakon kładzie święty ewangeliarz na ołtarzu, chór zaś śpiewa:
 * Przyjdźcie, pokłońmy się i przypadnijmy do Chrystusa. Zbaw nas, Synu Boży, powstały z martwych (lub: przedziwny w swych świętych), śpiewających Tobie: Alleluja.
 * Także tropariony według zwyczaju.
 * Diakon: Do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Kapłan odmawia tę modlitwę:
 * Boże święty, który w świętych przebywasz, którego trzykroć świętym głosem Serafini opiewają i Cherubini wysławiają, któremu kłaniają się wszystkie Moce niebios, Ty z niebytu wszystko powołałeś do istnienia, stworzyłeś człowieka na obraz swój i podobieństwo i ozdobiłeś go wszelkimi darami Twymi. Ty proszącemu dajesz mądrość i poznanie i grzeszącym nie gardzisz, lecz ku zbawieniu pokutę ustanowiłeś. Ty nas, pokornych i niegodnych sług swoich, uczyniłeś godnymi stanąć w tej godzinie przed chwałą świętego Twojego ołtarza i oddawać Tobie należny pokłon i chwałę. Sam, Władco, przyjmij również z ust nas grzesznych ust hymn trójświęty i nawiedź nas dobrocią swoją, wybacz nam wszelkie przewinienia wolne i mimowolne, uświęć nasze dusze i ciała, i daj nam przez wszystkie dni życia naszego służyć Tobie w czystości, dla modlitw świętej Bogurodzicy i wszystkich świętych, którzy od wieków dobrze czynili przed obliczem Twoim.
 * Kiedy chór rozpoczyna śpiew ostatniego troparionu diakon pochyla głowę i trzymając orarion trzema palcami prawej ręki, mówi do kapłana:
 * Pobłogosław, władyko, czas hymnu trójświętego.
 * Kapłan czyniąc nad nim znak krzyża, mówi: Albowiem święty jesteś Boże nasz i Tobie chwałę oddajemy, Ojcu i Synowi, i świętemu Duchowi, teraz i zawsze.
 * Kiedy chórzyści skończą śpiewać troparion diakon podchodzi w pobliże świętych drzwi i wskazując orarionem najpierw zwraca się ku ikonie Chrystusa, i mówi:
 * Panie, zbaw pobożnych, i wysłuchaj nas
 * oraz zwracając się do stojących mówi donośnie:
 * i na wieki wieków.
 * Chór śpiewa pieśń trójświętą. Kapłan i diakon również odmawiają tę pieśń, kłaniając się trzykrotnie przed świętym ołtarzem, po czym diakon mówi do kapłana:
 * Nakaż, władyko.
 * Idą ku tronowi na górze i kapłan mówi:
 * Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie.
 * Diakon: Pobłogosław, władyko, tron na górze.
 * Kapłan: Błogosławiony jesteś na tronie chwały królestwa Twego, zasiadający na Cherubinach, w każdym czasie, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
 * Kapłan wraz z diakonem zatrzymuje się przy tronie na górze. (Wiadomym niech będzie, że kapłan nie powinien wchodzić na tron na górze i zasiadać na nim. Zasiadać zaś winien z boku tronu na górze, od strony południowej). Po skończonym śpiewie hymnu trójświętego diakon przydchodzi przed święte drzwi i ogłasza: Bądźmy uważni!
 * Kapłan donośnie: Pokój wszystkim.
 * Lektor: I duchowi twemu.
 * Diakon: Oto mądrość!
 * Lektor wygłasza prokimenon, Psalm Dawidowy.
 * Po tym diakon mówi: Oto mądrość!
 * Lektor: Czytanie Dziejów Apostolskich (lub: Czytanie Listu świętego Apostoła Pawła do…; lub: Czytanie Powszechnego Listu świętego Apostoła N.)
 * Diakon: Bądźmy uważni!
 * Lektor czyta lekcję.
 * Podczas czytania lekcji diakon bierze kadzielnicę i kadzidło, podchodzi do kapłana i po otrzymaniu błogosławieństwa okadza święty ołtarz naokoło, całe prezbiterium i kapłana. Po skończonym czytaniu lekcji kapłan mówi:
 * Pokój tobie.
 * Lektor: I duchowi twemu.
 * Diakon: Oto mądrość!
 * Lektor: Alleluja. Alleluja. Alleluja.
 * Chór: Alleluja. Alleluja. Alleluja,
 * a lektor czyta wersety.
 * Kapłan stojąc przed świętym ołtarzem odmawia cicho tę modlitwę:

Modlitwa przed czytaniem Ewangelii.

 * Rozpal w sercach naszych, Władco, Miłujący człowieka, niezniszczalną światłość Twojego Boskiego poznania i otwórz oczy naszego rozumu ku zrozumieniu nauki Twojej Ewangelii. Wzbudź w nas także bojaźń ku wypełnieniu Twoich błogosławionych przykazań, abyśmy pokonawszy wszelką cielesną żądzę prowadzili duchowe życie, tak myśląc i czyniąc, aby we wszystkim podobać się Tobie.
 * Albowiem Ty jesteś oświeceniem dusz i ciał naszych, Chryste Boże, i Tobie chwałę oddajemy z Ojcem Twoim nie mającym Początku i z Najświętszym i Dobrym, i Życiodajnym Twoim Duchem, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
 * Diakon zaś odkłada kadzielnicę na zwykłe miejsce, podchodzi do kapłana i pochyliwszy głowę trzyma orarion palcami i wskazując na święty ewangeliarz, mówi:
 * Pobłogosław, władyko, głosiciela Ewangelii według świętego Apostoła i Ewangelisty N.
 * Kapłan błogosławi mówiąc:
 * Dla modlitw świętego, sławnego i chwalebnego Apostoła i Ewangelisty N., niech Bóg da tobie słowo, głoszącemu, moc wielką ku wypełnieniu Ewangelii umiłowanego Syna Jego, Pana naszego Jezusa Chrystusa.
 * Diakon odpowiada Amen. Kłania się świętemu ewangeliarzowi, bierze go, wychodzi przez święte drzwi i staje się na ambonie lub na ustanowionym miejscu. Kapłan zaś stojąc przed świętym ołtarzem i patrząc ku Zachodowi, mówi donośnie:
 * Oto mądrość! Stańmy prosto! Wysłuchajmy świętej Ewangelii! Pokój wszystkim.
 * Lud: I duchowi twemu.
 * Diakon: Czytanie świętej Ewangelii według N.
 * Chór: Chwała Tobie, Panie, chwała Tobie.
 * Kapłan: Bądźmy uważni!
 * Jeśli są dwaj diakoni, to jeden niech mówi Oto mądrość, Stańmy prosto, a następnie Bądźmy uważni. Po skończeniu Ewangelii kapłan mówi: Pokój tobie, głoszącemu Ewangelię.
 * Chór: Chwała Tobie, Panie, chwała Tobie.
 * Diakon podchodzi aż do świętych drzwi, oddaje święty ewangeliarz kapłanowi i zamyka się znowu święte drzwi. Diakon staje na swym zwykłym miejscu i tak zaczyna:
 * Wołajmy wszyscy z całej duszy i ze wszystkich myśli naszych wołajmy.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Panie wszechmocny, Boże ojców naszych, prosimy Cię, wysłuchaj i zmiłuj się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Zmiłuj się nad nami, Boże, według wielkiego miłosierdzia Twego, prosimy Cię, wysłuchaj i zmiłuj się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się (trzy razy).
 * Jeszcze módlmy się za wielce błogosławionego metropolitę naszego N., za najprzewielebniejszego biskupa naszego N. i za wszystkich w Chrystusie braci naszych.
 * Chór: Panie, zmiłuj się (trzy razy).
 * Jeszcze módlmy o zachowanie w opiece Bożej naszej Ojczyzny, za jej władze i wojsko, abyśmy mogli prowadzić ciche i spokojne życie, we wszelkiej pobożności i czystości.
 * Chór: Panie, zmiłuj się (trzy razy).
 * Jeszcze módlmy się za naszych braci kapłanów, hieromnichów i za wszystkich braci naszych w Chrystusie.
 * Chór: Panie, zmiłuj się (trzy razy).
 * Jeszcze módlmy się za błogosławionych i zawsze godnych pamięci świątobliwych patriarchów prawosławnych, za fundatorów tej świątyni Bożej (lub: świętego tego monasteru) i za wszystkich zmarłych prawosławnych ojców i braci naszych, którzy tutaj i w różnych miejscach spoczywają.
 * Chór: Panie, zmiłuj się (trzy razy).
 * (Tutaj można dodać do ektenii prośby w różnych intencjach).
 * Jeszcze módlmy się za ofiarodawców i dobroczyńców tego świętego i czcigodnego domu Bożego, za pracujących, śpiewających, i za tu obecny lud, oczekujący od Ciebie wielkiego i obfitego miłosierdzia.
 * Chór: Panie, zmiłuj się (trzy razy).

Modlitwa ektenii żarliwej:

 * Panie Boże nasz, przyjmij tę żarliwą modlitwę sług Twoich i zmiłuj się nad nami według wielkiego miłosierdzia Twego. Ześlij obfite łaski na nas i na cały lud Twój, który oczekuje od Ciebie wielkiego i obfitego miłosierdzia.
 * Donośnie:
 * Albowiem Bogiem miłosiernym jesteś, Miłującym człowieka, i

Tobie chwałę oddajemy, Ojcu i Synowi, i świętemu Duchowi, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Chór: Amen.
 * Jeżeli zaś dodaje się szczególne modlitwy za zmarłych, diakon lub kapłan mówi tę ektenię:
 * Zmiłuj się nad nami Boże, według wielkiego miłosierdzia Twego, prosimy Cię, wysłuchaj i zmiłuj się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się (trzy razy).
 * Jeszcze módlmy się o spokój duszy zmarłych sług Bożych N., aby zostały im odpuszczone wszystkie grzechy wolne i mimowolne.
 * Chór: Panie, zmiłuj się (trzy razy).
 * Aby Pan Bóg przyjął ich dusze tam, gdzie sprawiedliwi pokojem się cieszą.
 * Chór: Panie, zmiłuj się (trzy razy).
 * O miłosierdzie Boże, królestwo niebieskie i grzechów ich odpuszczenie, Chrystusa, nieśmiertelnego Króla i Boga naszego prośmy.
 * Chór: Panie, zmiłuj się (trzy razy).
 * Do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Kapłan:
 * Boże duchów i ciała wszelkiego, który śmierć zdeptałeś, szatana obezwładniłeś i darowałeś życie Twemu światu, sam Panie, daj odpoczynek duszom zmarłych Twoich sług N. w miejscu światłości, w miejscu szczęśliwości, w miejscu pokoju, skąd ucieka boleść, smutek i westchnienie. Przebacz im, jako Dobry i Miłujący człowieka Bóg, wszelki grzech popełniony przez nich słowem, uczynkiem i myślą, gdyż nie ma człowieka, który by żył i nie zgrzeszył. Ty bowiem jedyny jesteś bez grzechu, sprawiedliwość Twoja jest sprawiedliwością na wieki i słowo Twoje jest prawdą.
 * Donośnie:
 * Albowiem Ty jesteś zmartwychwstaniem i życiem, i pokojem zmarłych Twoich sług N., Chryste Boże nasz, i Tobie chwałę oddajemy z Ojcem Twoim nie mającym początku, i z Najświętszym i Dobrym, i Życiodajnym Twoim Duchem, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Chór: Amen.
 * Następnie diakon:
 * Katechumeni, do Pana módlcie się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Wierni, za katechumenów módlmy się, aby Pan zmiłował się nad nimi.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Aby nauczył ich słowa prawdy.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Aby odsłonił im Ewangelię sprawiedliwości.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Aby zjednoczył ich ze swoim świętym, powszechnym i apostolskim Kościołem.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Zbaw, zmiłuj się, wspomóż i ochroń ich, Boże, łaską Twoją.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Katechumeni, głowy swoje skłońcie przed Panem.
 * Chór: Przed Tobą, Panie.

Modlitwa za katechumenów:

 * Panie Boże nasz, który na wysokościach mieszkasz i na pokornych spoglądasz, który zesłałeś rodzajowi ludzkiemu zbawienie, Jednorodzonego Twego Syna i Boga, Pana naszego Jezusa Chrystusa, wejrzyj na sługi Twoje, na katechumenów, którzy przed Tobą skłonili głowy i uczyń ich w sprzyjającym czasie godnymi kąpieli powtórnych narodzin, odpuszczenia grzechów, szaty niezniszczalności, zjednocz ich z Twoim świętym, powszechnym i apostolskim Kościołem, zalicz ich do

wybranej Twojej owczarni.
 * Donośnie:
 * Aby i oni wysławiali z nami najczcigodniejsze i najwspanialsze imię Twoje, Ojca i Syna, i świętego Ducha, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Chór: Amen.
 * Kapłan rozkłada antimension.
 * Diakon: Katechumeni niech wyjdą! Katechumeni, wyjdźcie! Niech wyjdą katechumeni! Niech nie pozostanie nikt z katechumenów!
 * Wierni zaś, jeszcze i jeszcze w pokoju do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Wspomóż, zbaw, zmiłuj się i ochroń nas, Boże, łaską Twoją.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: Oto mądrość!

Pierwsza modlitwa wiernych:

 * Dzięki składamy Tobie, Panie Boże Mocy, że uczyniłeś nas godnymi, abyśmy i teraz stanęli przed świętym Twoim ołtarzem i przypadli do obfitości łask Twoich z błaganiem za nasze grzechy i ludzką niewiedzę. Przyjmij, Boże, błagania nasze, uczyń nas godnymi składania Tobie błagań i żarliwych próśb oraz bezkrwawych ofiar za cały lud Twój. Uczyń nas, których powołałeś do tej służby mocą Ducha Twego świętego, abyśmy bez osądzenia i nienagannie, z czystym świadectwem naszego sumienia, wzywali Ciebie, w każdym czasie i miejscu, abyś wysłuchując nas, był dla nas miłosiernym w obfitości Twojej dobroci.
 * Donośnie:
 * Albowiem Tobie przynależy wszelka chwała cześć i pokłon, Ojcu i Synowi, i świętemu Duchowi, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Chór: Amen.
 * Diakon: Jeszcze i jeszcze w pokoju do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Gdy kapłan służy sam, to nie mówi tego:
 * Diakon: O pokój z wysokości i zbawienie dusz naszych, do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: O pokój całego świata, stałość świętych Bożych Kościołów i zjednoczenie wszystkich, do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: Za tę świątynię i tych, którzy z wiarą, pobożnością i bojaźnią Bożą wchodzą do niej, do Pana módlmy się
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: O wybawienie nas od wszelkiego utrapienia, gniewu i niebezpieczeństwa, do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: Wspomóż, zbaw, zmiłuj się i ochroń nas, Boże, łaską Twoją.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Diakon: Oto mądrość!

Druga modlitwa wiernych:

 * Znowu i wielokroć przypadamy do Ciebie i błagamy Cię, Dobry i Miłujący człowieka, abyś wejrzawszy na błaganie nasze, oczyścił nasze dusze i ciała z wszelkiej zmazy ciała i ducha, i daj nam stanąć przed świętym Twoim ołtarzem niewinnie i bez osądzenia. Daruj zaś, Boże, i tym, którzy modlą się z nami, wzrastanie w życiu, wierze i zrozumieniu duchowym. Daj im, aby zawsze z bojaźnią i miłością służyli Tobie, aby niewinnie i bez osądzenia uczestniczyli w świętych Twoich Tajemnicach i byli godnymi niebiańskiego Twego królestwa.
 * Donośnie:
 * Albowiem pod panowaniem Twoim zawsze strzeżeni, Tobie chwałę oddajemy, Ojcu i Synowi, i świętemu Duchowi, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Diakon wchodzi przez północne drzwi do prezbiterium.
 * Chór: Amen.
 * Otwiera się święte drzwi i chór rozpoczyna śpiew hymnu cherubinów.W tym czasie diakon bierze kadzielnicę i włożywszy w nią kadzidło podchodzi do kapłana, i po otrzymaniu błogosławieństwa okadza naokoło święty ołtarz, całe prezbiterium i ikonostas, a także kapłana, chóry i lud, odmawiając Psalm 50 i tropariony według uznania. Kapłan zaś w tym czasie odmawia cicho tę modlitwę:
 * Nikt, kto poddał się cielesnym pożądliwościom i rozkoszom, nie jest godny ani przystępować, ani przybliżać się, ani służyć Tobie, Królu Chwały. Służyć Tobie jest bowiem rzeczą wielką i budzącą bojaźń nawet Mocy niebieskich. Jednakże dla niewysłowionej i niezmierzonej Twojej miłości do człowieka, bez zamiany i prawdziwie stałeś się człowiekiem, i stałeś się naszym Arcykapłanem, i jako Władca wszystkiego przekazałeś nam spełnianie świętej czynności służebnej i bezkrwawej Ofiary. Tylko Ty bowiem, Panie Boże nasz, panujesz nad wszystkim, co jest na niebie i na ziemi, który jesteś noszony na tronie Cherubinów, Pan Serafinów i Król Izraela, Jedyny święty i w świętych spoczywający. Przeto błagam Ciebie, jedynego dobrego i skłonnego do wysłuchania: wejrzyj na mnie grzesznego i nieużytecznego sługę Twego, i oczyść moją duszę i serce od złego sumienia, a także mocą świętego Twego Ducha uczyń mnie, przyobleczonego łaską kapłaństwa, godnym stanąć przed tym świętym Twoim ołtarzem i sprawować świętą czynność tajemnicy przeczystego Twojego Ciała i najczcigodniejszej Krwi. Do Ciebie przeto przychodzę skłoniwszy moją głowę i błagam Cię: Nie odwracaj Oblicza swego ode mnie, ani nie odrzucaj mnie z grona Twych dzieci, ale uczyń mnie godnym, aby te dary mogły zostać złożone przeze mnie, grzesznego i niegodnego Twego sługę.
 * Ty bowiem jesteś składający ofiarę i składany w ofierze, przyjmujący i rozdawany, Chryste Boże nasz, i Tobie chwałę oddajemy z nie mającym Początku Ojcem Twoim, i z Najświętszym, i Dobrym, i Życiodajnym Twoim Duchem, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
 * Po skończeniu modlitwy i okadzeń, kapłan i diakon stają przed świętym ołtarzem i odmawiają trzykrotnie hymn cherubinów, kłaniając się po każdym odmówieniu:
 * Kapłan: My, którzy Cherubinów mistycznie przedstawiamy,
 * i życiodajnej Trójcy trójświęty hymn śpiewamy,
 * odrzućmy teraz wszelką życia troskę.
 * Diakon: Abyśmy przyjęli Króla wszystkich,
 * którego niewidzialnie otaczają Aniołów Zastępy.
 * Alleluja. Alleluja. Alleluja.
 * Kapłan i diakon odchodzą do żertwiennika, gdzie kapłan okadza świętości, modląc się:
 * Boże, oczyść mnie grzesznego.
 * Diakon mówi do kapłana: Wznieś, władyko.
 * Kapłan bierze duży welon [aer] i kładzie go na lewe ramię diakona, mówiąc:
 * Wznieście ręce wasze ku świętemu i błogosławcie Pana.
 * Kapłan bierze święty diskos i stawia na głowie diakonowi, ze wszelką uwagą i pobożnością, a diakon ma już kadzielnicę na jednym z palców prawej ręki. Sam zaś kapłan bierze święty kielich i wychodzą obaj przez północne drzwi, poprzedzani przez niosących świece.
 * Diakon mówi: Niech Pan Bóg wspomni w królestwie swoim wielce błogosławionego N., metropolitę Warszawy i całej Polski, i najprzewielebniejszego N., biskupa (nazwa diecezji), w każdym czasie, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Kapłan: Niech Pan Bóg wspomni w królestwie swoim przez Boga chronioną ojczyznę naszą, władze i wojsko jej, w każdym czasie, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Niech Pan Bóg wspomni w królestwie swoim fundatorów i dobroczyńców tej świątyni i wszystkich was, prawosławnych chrześcijan, w każdym czasie, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Chór: Amen. Abyśmy przyjęli Króla wszystkich,
 * którego niewidzialnie otaczają Aniołów Zastępy.
 * Alleluja. Alleluja. Alleluja.
 * Diakon wchodzi do prezbiterium przez święte drzwi, staje po prawej ich stronie i mówi do wchodzącego kapłana:
 * Niech Pan Bóg wspomni twoje kapłaństwo w królestwie swoim.
 * Kapłan do niego: Niech Pan Bóg wspomni twój diakonat w królestwie swoim, w każdym czasie, teraz i zawsze i na wieki wieków.
 * Kapłan stawie święty kielich na ołtarzu, zdejmuje z głowy diakona święty diskos i również stawia na świętym ołtarzu, mówiąc:
 * Dostojny Józef zdjąwszy z drzewa
 * przeczyste Ciało Twoje,
 * całunem czystym owinął
 * i wonnościami namaściwszy,
 * w nowym złożył grobie.
 * W grobie Ciałem,
 * w otchłani duszą jako Bóg,
 * w raju zaś z łotrem,
 * na tronie z Ojcem i Duchem
 * byłeś, Chryste, wszystko napełniający,
 * Ty, którego żadne słowo opisać nie może.
 * Zaprawdę piękniejszy od raju
 * i jaśniejszy od weselnej komnaty królewskiej,
 * okazał się dla nas, Chryste,
 * grób Twój życiodajny,
 * źródło naszego zmartwychwstania.
 * Kapłan zdejmuje ze świętego diskosu i świętego kielicha małe welony i kładzie je z jednej strony świętego ołtarza. Zdejmuje także z ramienia diakona duży welon [aer] i po okadzeniu przykrywa nim świętości, mówiąc:
 * Dostojny Józef zdjąwszy z drzewa
 * przeczyste Ciało Twoje,
 * całunem czystym owinął
 * i wonnościami namaściwszy,
 * w nowym złożył grobie.
 * Kapłan przyjmuje z ręki diakona kadzielnicę i trzykrotnie okadza świętości, mówiąc:
 * Okaż, Panie, łaskawość Twą Syjonowi,
 * i niech zostaną odbudowane mury Jerozolimy,
 * wtedy zechcesz przyjąć ofiarę sprawiedliwości, dary i całopalenia,
 * wtedy położą na ołtarzu Twym cielce.
 * Kapłan oddaje kadzielnicę, pochyla głowę, i mówi do diakona:
 * Wspomnij mnie, bracie i współcelebransie.
 * Diakon: Niech Pan Bóg wspomni twoje kapłaństwo w królestwie swoim.
 * Diakon pochyliwszy głowę i trzymając orarion trzema palcami prawej ręki, mówi do kapłana:
 * Pomódl się za mnie, władyko święty.
 * Kapłan: Duch święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego ogarnie cię swoim cieniem.
 * Diakon: Tenże Duch współdziałać będzie z nami przez wszystkie dni życia naszego. Wspomnij mnie, władyko święty.
 * Kapłan: Niech Pan Bóg wspomni ciebie w królestwie swoim, w każdym czasie, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Diakon: Amen.
 * Diakon całuje rękę kapłana, wychodzi przez północne drzwi, staje na swoim zwykłym miejscu, i mówi:
 * Dopełnijmy modlitwę naszą do Pana.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Za przedłożone najczcigodniejsze dary, do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Za tę świątynię i tych, którzy z wiarą, pobożną uwagą i bojaźnią
 * Bożą wchodzą do niej, do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * O wybawienie nas od wszelkiego utrapienia, gniewu i niebezpieczeństwa, do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Wspomóż, zbaw, zmiłuj się i ochroń nas, Boże, łaską Twoją.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * O to, aby cały ten dzień był doskonały, święty, spokojny i bezgrzeszny, Pana prośmy.
 * Chór: Racz dać, o Panie.
 * O anioła pokoju, wiernego przewodnika, stróża dusz i ciał naszych, Pana prośmy.
 * Chór: Racz dać, o Panie.
 * O przebaczenie i odpuszczenie grzechów i przewinień naszych, Pana prośmy.
 * Chór: Racz dać, o Panie.
 * O to, co dobre i pożyteczne dla dusz naszych i o pokój dla świata, Pana prośmy.
 * Chór: Racz dać, o Panie.
 * O dokonanie reszty życia naszego w pokoju i pokucie, Pana prośmy.
 * Chór: Racz dać, o Panie.
 * O chrześcijańskie zakończenie życia naszego, bezbolesne, bez zawstydzenia, spokojne, i o dobrą odpowiedź na budzącym bojaźń Sądzie Chrystusa, prośmy.
 * Chór: Racz dać, o Panie.
 * Najświętszą, przeczystą, błogosławioną, pełną chwały Władczynię naszą Bogurodzicę i zawsze Dziewicę Maryję ze wszystkimi świętymi wspomniawszy, siebie i innych ludzi, i całe życie nasze Chrystusowi Bogu oddajmy.
 * Chór: Tobie, o Panie.

Modlitwa proskomidii, po postawieniu Bożych darów na świętym ołtarzu:

 * Panie Boże wszechmogący, jedyny święty, który przyjmujesz ofiarę chwały od tych, którzy wzywają Ciebie całym sercem, przyjmij też modlitwę nas grzesznych i zanieś na święty Twój ołtarz. Uczyń nas godnymi składania Tobie darów i ofiar duchowych, za nasze grzechy i za nieświadomości ludu. Uczyń nas godnymi, abyśmy znaleźli łaskę przed Tobą, aby nasza ofiara była Tobie przyjemną i aby Duch łaski Twojej, Dobry, spoczął na nas i na tych przedłożonych darach i na całym ludzie Twoim.
 * Donośnie:
 * Przez szczodrobliwość Jednorodzonego Twego Syna, z którym błogosławiony jesteś z Najświętszym i Dobrym, i Życiodajnym Twoim Duchem, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Chór: Amen.
 * Kapłan: Pokój wszystkim.
 * Chór: I duchowi twemu.
 * Diakon: Umiłujmy się wzajemnie, abyśmy jednomyślnie wyznali.
 * Chór: Ojca i Syna, i świętego Ducha, Trójcę Współistotną i Niepodzielną.
 * Kapłan kłania się trzykrotnie, mówiąc cicho:
 * Umiłuję Ciebie, Panie, Mocy moja, Pan opoką moją i ucieczką moją, i ratunkiem moim.
 * Kapłan całuje świętości tak jak są przykryte, najpierw welon nad świętym diskosem, potem nad świętym kielichem, a także święty ołtarz przed sobą. Jeżeli wspólnie służy dwóch lub wielu kapłanów, to i oni wszyscy całują świętości i całują się w ramiona, przy czym pierwszy kapłan mówi Chrystus pośród nas, na co odpowiada przychodzący I jest i będzie. Podobnie, jeśli jest dwóch lub więcej diakonów, każdy z nich całuje swój orarion w miejscu gdzie jest znak krzyża i nawzajem całują się w ramiona, mówiąc to samo, co kapłani. Sam zaś diakon pozostaje na swym miejscu, kłania się, całuje orarion w miejscu gdzie jest znak krzyża, i tak ogłasza:
 * Drzwi! Drzwi! W mądrości uważajmy!
 * Kapłan podnosi welon i trzyma go nad świętymi darami. Jeżeli kapłanów jest kilku, wspólnie podnoszą welon i poruszając nim nad darami, mówią podobnie jak i lud Wyznanie Wiary:
 * Wierzę w jednego Boga,
 * Ojca wszechmogącego,
 * Stworzyciela nieba i ziemi,
 * wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych,
 * I w jednego Pana Jezusa Chrystusa,
 * Syna Bożego Jednorodzonego,
 * który z Ojca jest zrodzony przed wszystkimi wiekami.
 * światłość ze światłości,
 * Boga prawdziwego z Boga prawdziwego,
 * zrodzonego, a nie stworzonego,
 * współistotnego Ojcu,
 * przez Którego wszystko się stało.
 * Który dla nas, ludzi,
 * i dla naszego zbawienia
 * zstąpił z nieba
 * i wcielił się z Ducha świętego, i Maryi Dziewicy,
 * i stał się człowiekiem.
 * Ukrzyżowanego zaś za nas pod Poncjuszem Piłatem,
 * umęczonego i pogrzebanego.
 * I zmartwychwstałego w trzeci dzień według Pisma.
 * Który wstąpił na niebiosa,
 * siedzi po prawicy Ojca.
 * I znowu przychodzącego w chwale
 * sądzić żywych i umarłych,
 * którego królestwa nie będzie końca.
 * I w Ducha świętego, Pana, Ożywiciela,
 * który od Ojca pochodzi,
 * któremu wspólnie z Ojcem i Synem
 * oddawany jest pokłon i chwała,
 * który mówił przez proroków.
 * W jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół.
 * Wyznaję jeden chrzest
 * na odpuszczenie grzechów.
 * Oczekuję zmartwychwstania umarłych,
 * I życia przyszłego wieku. Amen.
 * Diakon: Stańmy dobrze, stańmy z bojaźnią, bądźmy uważni, abyśmy świętego podniesienia w pokoju dokonali.
 * Chór: Miłosierdzie pokoju, ofiarę chwały.
 * Kapłan zaś całuje welon i odkłada go na ołtarz, mówiąc: Łaska Pana naszego. Diakon natomiast kłania się, wchodzi do prezbiterium, bierze rypidion i porusza nim z pobożną uwagą nad świętościami. Jeżeli nie ma rypidionu, diakon czyni to jednym z welonów.
 * Kapłan donośnie: Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga i Ojca, i udział we wspólnocie świętego Ducha, niech będą z wami wszystkimi.
 * Chór: I z duchem twoim.
 * Kapłan: W górze miejmy serca.
 * Chór: Mamy je przy Panu.
 * Kapłan: Dzięki składajmy Panu.
 * Chór: Godne to i sprawiedliwe, kłaniać się Ojcu i Synowi, i świętemu Duchowi, Trójcy Współistotnej i Niepodzielnej.
 * Kapłan zaś modli się:
 * Godne to i sprawiedliwe, Tobie śpiewać, Ciebie błogosławić, Ciebie wysławiać, Tobie dzięki czynić i Tobie kłaniać się na każdym miejscu panowania Twego. Ty bowiem jesteś Bogiem niewysłowionym, niepojętym, niewidzialnym, nieogarnionym, zawsze i tak samo będącym, Ty i Jednorodzony Twój Syn, i Duch Twój święty. Ty z niebytu przywiodłeś nas do istnienia i upadłych znowu podniosłeś i nie odstąpiłeś, czyniąc wszystko, aż nas zaprowadziłeś na niebo i darowałeś nam Twoje przyszłe królestwo. Za wszystko to dzięki składamy Tobie i Jednorodzonemu Twemu Synowi, i Duchowi Twemu świętemu, za wszystko, o czym wiemy i o czym nie wiemy, za jawne i ukryte dobrodziejstwa, które dla nas się stały.
 * Dzięki składamy Tobie również i za tę służbę, którą z rąk naszych przyjąć raczyłeś, chociaż stoją przed Tobą tysiące Archaniołów i miriady Aniołów, Cherubini, i Serafini sześcioskrzydli i wieloocy, unoszący się uskrzydleni,
 * Donośnie:
 * zwycięską pieśń śpiewając, wołając, wzywając i głosząc:
 * Chór: święty, święty, święty Pan Sabaot. Pełne jest niebo i ziemia chwały Twojej. Hosanna na wysokościach! Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie. Hosanna na wysokościach!
 * Diakon zdejmuje teraz ze świętego diskosu święty asteryskos, czyni nim znak krzyża, całuje i odkłada. Następnie przechodzi i staje po prawej stronie ołtarza, bierze w ręce rypidion i porusza nim z uwagą i bojaźnią nad świętymi darami, aby nie siadały na nich muchy lub inne podobne stworzenia.
 * Kapłan modli się:
 * Z tymi błogosławionymi Mocami i my, Władco, Miłujący człowieka, wołamy i mówimy: święty jesteś i Najświętszy, Ty, i Jednorodzony Twój Syn i Duch Twój święty. święty jesteś i Najświętszy, i wspaniała jest chwała Twoja. Ty, który tak umiłowałeś świat Twój, że Syna Twego Jednorodzonego dałeś, aby każdy kto wierzy w Niego nie zginął, ale miał żywot wieczny.
 * Który przyszedł i cały plan zbawienia naszego wypełnił, tej nocy, w którą został wydany, a raczej sam siebie wydał za życie świata, wziął chleb w swoje święte, przeczyste i nieskalane ręce, dzięki składał i błogosławił, uświęcił, przełamał, dał świętym swoim uczniom i Apostołom mówiąc:
 * Donośnie:
 * Bierzcie, jedzcie, to jest Ciało moje, które za was jest łamane na odpuszczenie grzechów.
 * Chór: Amen.
 * Kapłan cicho: Podobnie i kielich po wieczerzy, mówiąc:
 * Donośnie:
 * Pijcie z niego wszyscy, to jest Krew moja, Nowego Przymierza, która za was i za wielu jest wylewana na odpuszczenie grzechów.
 * Chór: Amen.
 * Podczas wymawiania powyższych słów, diakon wskazuje kapłanowi na święty diskos, trzymając orarion trzema palcami prawej ręki. Podobnie czyni, gdy kapłan mówi Pijcie z niego wszyscy i wskazuje razem z kapłanem na święty kielich.
 * Kapłan modli się:
 * Wspominając przeto to zbawienne przykazanie, a także wszystko co się dla nas dokonało, krzyż, grób, po trzech dniach zmartwychwstanie, wstąpienie na niebiosa, zasiadanie po prawicy, drugie i pełne chwały ponowne przyjście,
 * Donośnie:
 * To, co Twoje, od Twoich, Tobie przynosimy, za wszystkich i za wszystko.
 * Podczas wymawiania przez kapłana powyższych słów, diakon przełożywszy ręce na kształt krzyża podnosi równocześnie święty diskos i święty kielich, po czym klania się ze czcią.
 * Chór: Tobie śpiewamy, Ciebie błogosławimy, dzięki Tobie składamy, Panie, i modlimy się do Ciebie, Boże nasz.
 * Kapłan zaś modli się:
 * Jeszcze przynosimy Tobie tę duchową i bezkrwawą służbę, i prosimy Cię, i modlimy się, i błagamy: ześlij Ducha Twego świętego na nas i na te przełożone dary.
 * [Diakon podchodzi do kapłana. Kłaniają się razem trzykrotnie świętemu ołtarzowi, modląc się i mówiąc:
 * Kapłan: Panie, który Najświętszego Twego Ducha o trzeciej godzinie na Twych Apostołów zesłałeś, nie odbieraj Go nam, Dobry, lecz odnów nas, modlących się do Ciebie.
 * Diakon: Serce czyste stwórz we mnie, Boże, i ducha prawego odnów we wnętrzu moim.
 * Kapłan: Panie, który Najświętszego Twego Ducha…
 * Diakon: Nie odrzucaj mnie od oblicza swego, i Ducha Twego świętego nie odbieraj mi.
 * Kapłan: Panie, który Najświętszego Twego Ducha…]
 * Diakon pochyla głowę i wskazując orarionem na święty chleb, mówi cicho:
 * Pobłogosław, władyko, święty chleb.
 * Kapłan zaś pochyla się, czyni znak krzyża nad świętym chlebem, i mówi:
 * I uczyń przeto chleb ten najczcigodniejszym Ciałem Chrystusa Twego.
 * I znowu diakon: Amen. Pobłogosław, władyko, święty kielich.
 * Kapłan błogosławiąc mówi:
 * A co w kielichu tym najczcigodniejszą Krwią Chrystusa Twego.
 * I znowu diakon, pokazując na obie świętości, mówi: Amen. Pobłogosław, władyko, obie świętości.
 * Kapłan: Przemieniając Duchem Twoim świętym.
 * Diakon: Amen. Amen. Amen.
 * Diakon pochyla głowę przed kapłanem i mówi:
 * Wspomnij mnie grzesznego, władyko święty.
 * Kapłan zaś mówi: Niech Pan Bóg wspomni ciebie w królestwie swoim, w każdym czasie, teraz i zawsze i na wieki wieków.
 * Diakon zaś mówi: Amen.
 * Diakon odchodzi na swoje poprzednie miejsce. Kapłan natomiast modli się:
 * Aby stały się dla przyjmujących je ku trzeźwości duszy, ku odpuszczeniu grzechów, ku udziałowi we wspólnocie Ducha Twego świętego, ku pełni królestwa niebieskiego, ku śmiałości wobec Ciebie, a nie na sąd lub potępienie.
 * Jeszcze przynosimy Tobie tę duchową służbę za tych, którzy w wierze odeszli, za Praojców, Ojców, Patriarchów, Proroków, Apostołów, Kaznodziejów, Ewangelistów, Męczenników, Wyznawców, Ascetów oraz za każdego ducha sprawiedliwego, który w wierze dopełnił życia.
 * Kapłan bierze kadzielnicę i donośnie mówi:
 * Szczególnie za najświętszą, przeczystą, błogosławioną, pełną chwały Władczynię naszą, Bogurodzicę i zawsze Dziewicę Maryję.
 * Kapłan okadza trzykrotnie święty ołtarz z przodu, a następnie diakon okadza święty ołtarz naokoło, wspominając tych żywych i zmarłych, których chce.
 * Chór śpiewa: Zaprawdę godne jest to,
 * błogosławić Ciebie, Bogurodzico,
 * zawsze błogosławioną i najczystszą
 * i Matkę Boga naszego.
 * Czcigodniejszą od Cherubinów
 * i bez porównania chwalebniejszą od Serafinów,
 * któraś bez zmiany zrodziła Boga Słowo,
 * Ciebie, prawdziwą Bogurodzicę, wysławiamy.
 * Kapłan zaś modli się:
 * Za świętego Jana Proroka i Poprzednika i Chrzciciela, świętych, sławnych i chwalebnych Apostołów, świętego N., którego pamięć czynimy, i za wszystkich świętych Twoich, dla modlitw których nawiedź nas, Boże.
 * Wspomnij wszystkich, którzy zasnęli w nadziei zmartwychwstania i życia wiecznego.
 * I wspomina tych zmarłych po imieniu, których chce.
 * I daj im odpoczynek tam, gdzie jaśnieje światłość oblicza Twego.
 * Prosimy Cię jeszcze, Panie, abyś wspomniał cały episkopat prawosławny, głoszący w sposób prawy słowo Twojej prawdy, wszystkich kapłanów, w Chrystusie diakonów i cały stan duchowny.
 * Składamy Tobie również tę duchową służbę za całą ziemię, za święty, powszechny i apostolski Kościół, za trwających w czystości i pobożności, za władze nasze i wojsko. Daj im, Panie, rządy pokoju, abyśmy i my mogli w ich zaciszu prowadzić ciche i pełne spokoju życie we wszelkiej pobożności i dostojeństwie.
 * Po skończonym śpiewie chóru kapłan donośnie:
 * Przede wszystkim wspomnij, Panie, wielce błogosławionego N., metropolitę Warszawy i całej Polski, i najprzewielebniejszego N., biskupa (nazwa diecezji), którym pozwól, aby w świętym Twoim Kościele w pokoju, bezpieczeństwie, czci, zdrowiu i przez długie lata głosili w sposób prawy słowo Twojej prawdy.
 * Chór: I wszystkich i wszystko.
 * Kapłan modli się:
 * Wspomnij, Panie, to miasto (lub: tę wieś; lub: ten monaster), w którym żyjemy, wszystkie miasta i krainy oraz tych, którzy z wiarą w nich żyją.
 * Wspomnij, Panie, żeglujących, podróżujących, chorych, cierpiących, uwięzionych i ich wybawienie.
 * Wspomnij, Panie, ofiarodawców i dobroczyńców świętych Twoichn Kościołów, a także pamiętających o ubogich i na wszystkich nas ześlij obfite Twoje zmiłowanie.
 * I wspomina tych żywych po imieniu, których chce.
 * Donośnie:
 * I daj nam jednymi ustami i jednym sercem sławić i opiewać najczcigodniejsze, i najwspanialsze imię Twoje, Ojca i Syna, i świętego Ducha, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Chór: Amen.
 * Kapłan zwraca się do drzwi i błogosławiąc mówi:
 * Zmiłowanie wielkiego Boga i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa, niech będzie z wami wszystkimi.
 * Chór: I z duchem twoim.
 * Diakon otrzymawszy od kapłana błogosławieństwo wychodzi, zatrzymuje się na zwykłym miejscu, i mówi:
 * Wszystkich świętych wspomniawszy, jeszcze i jeszcze w pokoju do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Za przyniesione i poświęcone najczcigodniejsze dary, do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Aby Miłujący człowieka, Bóg nasz, przyjął je na swój święty, nadniebieski i duchowy i ołtarz jako miłą wonność duchową oraz zesłał nam w zamian Bożą łaskę, i dar świętego Ducha, módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * O wybawienie nas od wszelkiego utrapienia, gniewu i niebezpieczeństwa, do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Wspomóż, zbaw, zmiłuj się i ochroń nas, Boże, łaską Twoją.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * O to, aby cały ten dzień był doskonały, święty, spokojny i bezgrzeszny, Pana prośmy.
 * Chór: Racz dać, o Panie.
 * O anioła pokoju, wiernego przewodnika, stróża dusz i ciał naszych, Pana prośmy.
 * Chór: Racz dać, o Panie.
 * O przebaczenie i odpuszczenie grzechów i przewinień naszych, Pana prośmy.
 * Chór: Racz dać, o Panie.
 * O to, co dobre i pożyteczne dla dusz naszych i o pokój dla świata, Pana prośmy.
 * Chór: Racz dać, o Panie.
 * O dokonanie reszty życia naszego w pokoju i pokucie, Pana prośmy.
 * Chór: Racz dać, o Panie.
 * O chrześcijańskie zakończenie życia naszego, bezbolesne, bez zawstydzenia, spokojne i o dobrą odpowiedź na budzącym bojaźń Sądzie Chrystusa, prośmy.
 * Chór: Racz dać, o Panie.
 * Uprosiwszy zjednoczenie w wierze i udział we wspólnocie świętego Ducha, siebie i innych ludzi, i całe życie nasze Chrystusowi Bogu oddajmy.
 * Chór: Tobie, o Panie.
 * Kapłan odmawia modlitwę:
 * Władco, Miłujący człowieka, Tobie przedkładamy całe życie nasze i nadzieję i prosimy Cię, i modlimy się, i błagamy, abyś uczynił nas godnymi uczestniczenia w Twych niebieskich i budzących bojaźń Tajemnicach tej świętej, i duchowej uczty, z czystym sumieniem ku odpuszczeniu grzechów, darowaniu przewinień, ku wspólnocie Ducha świętego, dziedziczeniu królestwa niebieskiego, ku śmiałości względem Ciebie, a nie na sąd lub potępienie.
 * Donośnie:
 * I uczyń nas godnymi, Władco, ze śmiałością i wolnymi od osądzenia, mieć odwagę wzywać Ciebie, nadniebieskiego Boga Ojca, i mówić:
 * Chór: Ojcze nasz, któryś jest w niebiesiech,
 * święć się imię Twoje,
 * przyjdź królestwo Twoje,
 * bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi,
 * chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj,
 * i odpuść nam nasze winy,
 * jako i my odpuszczamy naszym winowajcom,
 * i nie wwódź nas w pokuszenie,
 * ale nas zbaw ode złego.
 * Kapłan donośnie: Albowiem Twoje jest królestwo, i moc, i chwała, Ojca i Syna, i świętego Ducha, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Chór: Amen.
 * Kapłan: Pokój wszystkim.
 * Chór: I duchowi twemu.
 * Diakon: Głowy wasze skłońcie przed Panem.
 * Chór: Przed Tobą, Panie.
 * Kapłan modli się:
 * Dzięki składamy Tobie, Królu niewidzialny, który w niezmierzonej swojej potędze wszystko uczyniłeś i przez pełnię swego miłosierdzia wszystko przywiodłeś z niebytu do istnienia. Sam, Władco, wejrzyj z niebios na tych, którzy skłonili przed Tobą swoje głowy, albowiem nie skłonili je przed ciałem i krwią, ale przed Tobą, budzącym bojaźń Bogiem. Ty przeto, Władco, to, co jest Tobie przedłożone, dla nas wszystkich ku dobremu wyrównaj, według potrzeb każdego: współżegluj z żeglującymi, współpodróżuj z podróżującymi, uzdrów chorych, Lekarzu dusz i ciał naszych.
 * Donośnie:
 * Przez łaskę, miłosierdzie i miłość do człowieka, Jednorodzonego Twego Syna, z którym jesteś błogosławiony z Najświętszym i Dobrym, i Życiodajnym Twoim Duchem, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Chór: Amen.
 * Kapłan zaś modli się:
 * Zważ, Panie Jezu Chryste, Boże nasz, ze świętego Twego przybytku i z tronu chwały Twego królestwa, i przyjdź, aby nas uświęcić, Ty, który na wysokościach z Ojcem zasiadasz i tutaj niewidzialnie z nami przebywasz, uczyń nas godnymi, aby potężna Twoja prawica podała nam przeczyste Twoje Ciało i najczcigodniejszą Krew, a przez nas całemu ludowi.
 * Gdy kapłan odmawia tę modlitwę, diakon stojąc przed świętymi drzwiami przepasuje się orarionem w formie krzyża. Następnie kapłan i diakon, stojąc na swoim miejscu, kłaniają się trzykrotnie, mówiąc:
 * Boże, oczyść mnie grzesznego, i zmiłuj się.
 * Kiedy zaś diakon widzi, że kapłan wyciąga ręce i dotyka świętego chleba, aby dokonać świętego podniesienia, ogłasza:
 * Bądźmy uważni!
 * Kapłan podnosząc święty chleb mówi donośnie:
 * święte świętym.
 * Chór: Jeden święty, jeden Pan, Jezus Chrystus, ku chwale Boga Ojca. Amen.
 * Chór śpiewa pieśń komunijną dnia lub też ku czci świętego. Diakon zaś wchodzi do prezbiterium, staje po prawej stronie kapłana, i mówi:
 * Podziel, władyko, święty chleb.
 * Kapłan zaś dzieląc święty chleb na cztery części z uwagą i pobożnością, mówi:
 * Dzielony jest i rozdzielany Baranek Boży, dzielony a niepodzielny, zawsze spożywany a nigdy nie spożyty, i uczestniczących uświęcający.

O dzieleniu świętego Baranka:

 * Powinieneś wiedzieć, kapłanie, że dzieląc Baranka masz kłaść cząstki pieczęcią ku świętemu diskosowi. Cząstkę IS kładź w górnej części świętego diskosu, czyli na Wschodzie, XS zaś w dolnej czyli na Zachodzie, NI od strony północnej i KA od południowej, jak to jest przedstawione:
 * IS
 * NI KA
 * XS
 * Cząstkę ze znakiem IS umieszcza się w świętym kielichu, cząstkę XS podziel dla kapłanów i diakonów, a dwie cząstki NI i KA podziel na małe cząsteczki dla przystępujących do komunii, aby wystarczyło dla wszystkich, według twego uznania. A z cząstek ku czci Najświętszej Bogurodzicy i dziewięciu chórów świętych oraz z innych, które są na świętym diskosie, nikomu nie udzielaj komunii, lecz tylko z dwóch cząstek świętego Baranka [NI i KA]. Niech ci będzie też wiadomym i o tym, że gdy wlewasz święty ukrop do krwi Pańskiej, to wtedy wlewaj z umiarem, aby starczyło dla wszystkich, którzy chcą przystąpić do komunii. Tak też wino i wodę, gdy przebijasz świętego Baranka, wlewaj wtedy tyle, aby starczyło dla wszystkich: po tym zaś nic nie wolno już wlewać, a tylko święty ukrop na ”święte świętym”. Z tego też udzielaj komunii wszystkim.
 * Diakon wskazując orarionem na święty kielich, mówi:
 * Napełnij, władyko, święty kielich.
 * Kapłan zaś wziąwszy cząstkę [IS] leżącą u góry diskosu, czyni nią znak krzyża nad świętym kielichem, i mówi:
 * Pełnia Ducha świętego.
 * Kapłan wkłada cząstkę do kielicha.
 * Diakon: Amen.
 * Diakon bierze gorącą wodę i mówi do kapłana:
 * Pobłogosław, władyko, tę gorącą wodę.
 * Kapłan zaś błogosławi mówiąc:
 * Błogosławiony żar Twojej świętości, w każdym czasie, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
 * Diakon, czyniąc znak krzyża, wlewa z umiarem do świętego kielicha, mówiąc:
 * Żar wiary, pełen Ducha świętego. Amen.
 * Diakon odstawiwszy gorącą wodę staje nieco dalej. Kapłan zaś mówi:
 * Diakonie, podejdź.
 * Diakon podchodzi i kłania się pobożnie, prosząc o przebaczenie. Kapłan zaś trzymając święty chleb podaje Go diakonowi. Diakon całuje rękę podającą mu komunię, i biorąc święty chleb, mówi:
 * Podaj mi, władyko, najczcigodniejsze i święte Ciało Pana i Boga, i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa.
 * Kapłan zaś mówi:
 * Diakonowi N. podawane jest najczcigodniejsze, święte i przeczyste Ciało Pana i Boga, i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa, na odpuszczenie grzechów swoich i na życie wieczne.
 * Diakon przechodzi na tył świętego ołtarza, pochyla głowę i modli się tak, jak kapłan, mówiąc: Wierzę, Panie… Również kapłan bierze jedną cząstkę świętego chleba i mówi:
 * Najczcigodniejsze i najświętsze Ciało Pana i Boga, i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa jest podawane mnie, kapłanowi N., na odpuszczenie grzechów moich i na życie wieczne.
 * I pochyliwszy głowę modli się mówiąc:
 * Wierzę, Panie, i wyznaję, że Ty jesteś zaprawdę Chrystusem, Synem Boga Żywego, który przyszedł na świat zbawić grzeszników, z których ja jestem pierwszym.
 * Wierzę także, że to jest przeczyste Ciało Twoje i to jest najczcigodniejsza Krew Twoja. Błagam zatem Ciebie, zlituj się nade mną i odpuść mi moje grzechy samowolne i mimowolne, które popełniłem słowem lub uczynkiem, świadomie i nieświadomie, oraz uczyń mnie godnym, wolnego od osądzenia, być uczestnikiem przeczystych Twych Tajemnic, na odpuszczenie grzechów i życie wieczne. Amen.
 * Przyjmij mnie dzisiaj, Synu Boży, jako uczestnika mistycznej Twojej Wieczerzy, gdyż nie zdradzę Twoim wrogom tajemnicy, ani też nie pocałuję Ciebie jak Judasz, lecz jak łotr wyznaję Ciebie: Wspomnij mnie, Panie, w królestwie Twoim.
 * Panie, niech uczestnictwo w świętych Twych Tajemnicach nie będzie mi na sąd lub potępienie, lecz na uzdrowienie duszy i ciała.
 * Kapłan i diakon przyjmują Ciało Pańskie trzymane przez nich w rękach z bojaźnią i wszelką pobożnością. Następnie kapłan kłania się, bierze obydwoma rękoma święty kielich z welonem i pije z niego trzykrotnie, mówiąc:
 * Ja, sługa Boży, kapłan N., przyjmuję najczcigodniejszą i najświętszą Krew Pana i Boga, i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa, na odpuszczenie grzechów moich i na życie wieczne. Amen.
 * Kapłan ociera swoje usta oraz brzeg świętego kielicha trzymaną w ręku chustą, mówiąc:
 * Oto dotknął warg moich i zabierze nieprawości moje, i grzechy moje oczyści.
 * Przyzywa także diakona mówiąc:
 * Diakonie, podejdź.
 * Diakon podchodzi, kłania się jeden raz, i mówi:
 * Oto przychodzę do nieśmiertelnego Króla i Boga naszego. Podaj mi, władyko, najczcigodniejszą i najświętszą Krew Pana i Boga, i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa.
 * Kapłan mówi:
 * Sługa Boży diakon N. przyjmuje najczcigodniejszą i najświętszą Krew Pana i Boga, i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa, na odpuszczenie grzechów swoich i na życie wieczne.
 * Gdy diakon przyjmie komunię, kapłan mówi:
 * Oto dotknął warg twoich i zabierze nieprawości twoje, i grzechy twoje oczyści.
 * Należy wiedzieć, że jeżeli są chcący przystąpić do świętych Tajemnic, to kapłan dzieli dwie pozostałe cząstki świętego Baranka na małe cząstki, aby wystarczyło dla wszystkich, i umieszcza je w świętym kielichu, a także przykrywa święty kielich welonem. Otwiera się święte drzwi, diakon kłania się jeden raz, bierze z pobożnością święty kielich, podchodzi do drzwi i podnosząc święty kielich pokazuje go ludowi, mówiąc:
 * Podejdźcie z bojaźnią Bożą i wiarą.
 * Chór: Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie. Pan Bóg oto nam się objawił.
 * Wszyscy przystępujący do komunii podchodzą pojedynczo kłaniając się z bojaźnią i pobożnością, mając ręce złożone na piersi, i tak przyjmują Boskie Tajemnice. Kapłan zaś odmawia najpierw modlitwy przed komunią, po czym udzielając Boskich Tajemnic, mówi:
 * Sługa Boży N. przyjmuje najczcigodniejsze i święte Ciało, i Krew Pana i Boga, i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa, na odpuszczenie grzechów swoich i na życie wieczne.
 * Diakon wyciera chustą usta przyjmujących komunię, a każdy z wiernych całuje święty kielich, kłania się, i odchodzi. Tak przyjmują wszyscy. Po zakończeniu komunii kapłan powraca do prezbiterium i stawia świętości na świętym ołtarzu. Diakon bierze święty diskos nad święty kielich i umieszcza w świętym kielichu pozostałe cząstki, odmawiając te pieśni zmartwychwstania:
 * Zmartwychwstanie Chrystusa zobaczywszy,
 * pokłońmy się świętemu Panu Jezusowi,
 * jedynemu bezgrzesznemu.
 * Krzyżowi Twemu kłaniamy się, Chryste,
 * i święte zmartwychwstanie Twoje śpiewamy i sławimy.
 * Ty bowiem jesteś Bogiem naszym,
 * oprócz Ciebie innego nie znamy,
 * imię Twoje wyznajemy.
 * Przyjdźcie, wszyscy wierni,
 * pokłońmy się świętemu zmartwychwstaniu Chrystusa:
 * Oto bowiem przez krzyż nadeszła
 * radość dla całego świata.
 * Zawsze błogosławiąc Pana,
 * śpiewamy Jego Zmartwychwstanie,
 * albowiem przecierpiawszy ukrzyżowanie,
 * śmiercią zniszczył śmierć.
 * Zajaśnij, zajaśnij nowa Jerozolimo,
 * bo chwała Pańska nad Tobą zaświeciła.
 * Tańcz teraz i wesel się Syjonie,
 * Ty zaś, czysta Bogurodzico, raduj się
 * ze zmartwychwstania Twego Syna.
 * O Chryste, Pascho wielka i najświętsza,
 * O mądrości i Słowo Boga, i mocy,
 * daj nam pełniej uczestniczyć
 * w nie zachodzącym dniu
 * królestwa Twego.
 * Diakon, wycierając dokładnie święty diskos świętą gąbką, mówi:
 * Obmyj, Panie, grzechy tych, którzy zostali tu wspomnieni, najczcigodniejszą Krwią Twoją, modlitwami świętych Twoich. Amen.
 * Kapłan zaś błogosławi lud, mówiąc:
 * Zbaw, Boże, lud Twój, i pobłogosław dziedzictwo Twoje.
 * Kapłan powraca do świętego ołtarza i okadza trzykrotnie świętości, mówiąc po cichu:
 * Wstąp na niebiosa, Boże, i po całej ziemi chwała Twoja.
 * Chór zaś śpiewa: Widzieliśmy światłość prawdziwą,
 * przyjęliśmy Ducha z niebios,
 * znaleźliśmy wiarę prawdziwą,
 * kłaniamy się niepodzielnej Trójcy,
 * albowiem Ona nas zbawiła.
 * Bierze także kapłan święty diskos i stawia na głowie diakona, a diakon przyjmuje go z pobożnością, patrząc na zewnąrz drzwi i nic nie mówi, odchodzi do żertwiennika i stawia go na nim. Kapłan zaś bierze święty kielich, zwraca się ku drzwiom patrząc na lud, i mówi cicho:
 * Błogosławiony Bóg nasz,
 * oraz donośnie:
 * w każdym czasie, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Kapłan odchodzi do żertwiennika i stawia na nim świętości.
 * Chór: Amen. Niech się napełnią usta nasze wielbieniem Ciebie, Panie, abyśmy śpiewali chwałę Twoją. Pozwoliłeś nam bowiem uczestniczyć w Twoich świętych, Bożych, nieśmiertelnych i życiodajnych Tajemnicach. Zachowaj nas w Twojej świętości, abyśmy w ciągu całego dnia uczyli się Twojej sprawiedliwości. Alleluja. Alleluja. Alleluja.
 * Diakon wychodzi przez północne drzwi, staje na swym zwykłym miejscu i

mówi:
 * Stańmy prosto! Po przyjęciu Bożych, świętych, przeczystych, nieśmiertelnych, niebieskich, życiodajnych i budzących bojaźń Tajemnic Chrystusa, godnie dziękujmy Panu.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Wspomóż, zbaw, zmiłuj się i ochroń nas, Boże, łaską Twoją.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.
 * Uprosiwszy cały ten dzień doskonały, święty, spokojny i bezgrzeszny, siebie i innych ludzi, i całe życie nasze Chrystusowi Bogu oddajmy.
 * Chór: Tobie, o Panie.
 * Kapłan odmawia modlitwę dziękczynną:
 * Dzięki składamy Tobie, Władco, Miłujący człowieka, i Dobroczyńco dusz naszych, że i w obecnym dniu pozwoliłeś nam uczestniczyć w Twoich niebieskich i nieśmiertelnych Tajemnicach. Uczyń naszą drogę prostą, umocnij nas wszystkich w Twej bojaźni, chroń życie nasze, wzmacniaj nasze stopy, dla modlitw i błagań pełnej chwały Bogurodzicy i zawsze Dziewicy Maryi, i wszystkich świętych Twoich.
 * Kapłan składa antimension, bierze ewangeliarz, czyni nim znak krzyża nad antimensionem, i mówi:
 * Albowiem Ty jesteś uświęceniem naszym, i Tobie chwałę oddajemy, Ojcu i Synowi, i świętemu Duchowi, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Chór: Amen.
 * Kapłan: Wyjdźmy w pokoju.
 * Chór: W imię Pańskie.
 * Diakon: Do Pana módlmy się.
 * Chór: Panie, zmiłuj się.

Modlitwa odmawiana przed amboną:

 * Panie, błogosławiący tym, którzy Ciebie błogosławią, i uświęcający tych, którzy Tobie zaufali, zbaw lud Twój i pobłogosław dziedzictwo Twoje. Strzeż pełni Twego Kościoła i uświęć miłujących wspaniałość domu Twego. Otocz ich chwałą poprzez Boską Twą moc i nie opuszczaj nas, pokładających w Tobie nadzieję. Daj pokój Twemu światu, Kościołom Twoim, kapłanom i całemu ludowi Twemu.
 * Albowiem wszelkie wspomożenie dobre i wszelki dar doskonały zstępuje z góry od Ciebie, Ojca światłości, i Tobie chwałę, dziękczynienie i pokłon oddajemy, Ojcu i Synowi, i świętemu Duchowi, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Chór: Amen. Niech imię Pańskie będzie błogosławione, teraz i na wieki (trzy razy).
 * Psalm 33.
 * Podczas wygłaszania przez kapłana modlitwy odmawianej przed amboną, diakon stoi z pochyloną głową z prawej strony przed ikoną Władcy Chrystusa, trzymając także swój orarion, aż do skończenia modlitwy. Kapłan zaś po jej skończeniu powraca do prezbiterium i odmawia modlitwę przed spożyciem pozostałych świętości:
 * Sam będąc wypełnieniem Prawa i Proroków, Chryste Boże nasz, który spełniłeś cały Ojcowski plan zbawienia, napełnij radością i weselem serca nasze, w każdym czasie, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
 * Diakon wchodzi przez północne drzwi do prezbiterium i spożywa świętości z uwagą i pobożnością. Kapłan natomiast wychodzi i daje ludowi antidoron. Po skończeniu psalmu i rozdaniu antidoronu mówi:
 * Błogosławieństwo Pańskie niech zstąpi na was przez Jego łaskę i miłość do człowieka, w każdym czasie, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
 * Chór: Amen.
 * Kapłan: Chwała Tobie, Chryste Boże, Nadziejo nasza, chwała Tobie.
 * Chór: Chwała Ojcu i Synowi, i świętemu Duchowi, i teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen. Panie, zmiłuj się (trzy razy). Pobłogosław.
 * Kapłan: Chrystus, prawdziwy Bóg nasz, dla modlitw przeczystej swej Matki, świętego Ojca naszego Jana Chryzostoma, arcybiskupa Konstantynopola, świętego N., świętego N., pod którego wezwaniem jest ta świątynia, i wszystkich świętych, zmiłuje się nad nami i zbawi nas, bo jest Dobrym i Miłującym człowieka.
 * Chór wygłasza życzenia długich lat.
 * Następnie kapłan powraca do prezbiterium i odmawia modlitwy dziękczynne:
 * Pieśń Symeona: Teraz możesz puścić sługę Twego…
 * Trisagion i po Modlitwie Pańskiej troparion rozesłania, ton pierwszy:
 * Łaska z ust Twoich jak jasność ognia promieniująca, oświeciła całą ziemię, nie nabyła światu skarbu przez chciwość i pokazała nam głębię pokory. Słowami Twymi nauczając, ojcze Janie Chryzostomie, módl się do Chrystusa Boga Słowa, aby zbawił dusze nasze.
 * Chwała Ojcu i Synowi, i świętemu Duchowi.
 * Kontakion szóstego tonu:
 * Z niebios otrzymałeś łaskę Bożą i ustami swymi uczysz wszystkich kłaniania się w Trójcy jedynemu Bogu. Wielce błogosławiony, czcigodny ojcze Janie Chryzostomie, godnie Ciebie sławimy, jesteś bowiem przewodnikiem, który ukazuje nam sprawy Boskie.
 * I teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
 * Hymn do Bogurodzicy:
 * Orędowniczko chrześcijan niezawodna, Pośredniczko u Stwórcy wytrwała, nie gardź głosem błagania grzesznych, lecz pospiesz, o Dobra, zawczasu nam na pomoc, ufnie wzywającym Ciebie. Pospiesz na nasze błagania i przybądź na wezwanie, orędując zawsze, Bogurodzico, za czczącymi Ciebie.
 * Panie, zmiłuj się (trzy razy).
 * Czcigodniejszą od Cherubinów
 * i bez porównania chwalebniejszą od Serafinów,
 * któraś bez skazy zrodziła Boga Słowo,
 * Ciebie, prawdziwą Bogurodzicę, wysławiamy.
 * Chwała Ojcu i Synowi, i świętemu Duchowi,
 * i teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen. Pobłogosław.
 * Kapłan wygłasza rozesłanie i zdejmuje szaty liturgiczne.
 * Diakon po spożyciu z uwagą i pobożnością świętości, aby żadna cząstka nie pozostała, wlewa do świętego kielicha wino i wodę, spożywa oraz wyciera gąbką święty kielich, a także składa naczynia, wiąże, i odkłada na zwykłe miejsce, odmawiając modlitwy, jak i kapłan, a następnie umywa ręce na zwykłym miejscu. Kapłan i diakon kłaniają się świętemu ołtarzowi, i po odmówieniu rozesłania odchodzą, zanosząc Bogu dziękczynienie za wszystko.
 * Koniec Liturgii świętego ojca naszego Jana Chryzostoma, arcybiskupa Konstantynopola

MODLITWY DZIĘKCZYNNE
Jeżeli zaś otrzymasz dobre przyjęcie życiodajnych Tajemniczych darów, zaśpiewaj to, bardzo dziękując, i gorąco z duszy tak oto mów Bogu:
 * Chwała Tobie, Boże!
 * Chwała Tobie, Boże!
 * Chwała Tobie, Boże!

Modlitwa dziękczynna
Dzięki składam Tobie, Panie Boże mój, że nie odrzuciłeś mnie grzesznego, lecz uczyniłeś mnie godnym uczestniczenia w Twoich świętościach. Dzięki składam Tobie, że mnie niegodnego uczyniłeś godnym przyjęcia Twoich przeczystych i niebieskich Darów. Panie, Miłujący człowieka, który dla nas umarłeś i zmartwychwstałeś i dałeś nam te budzące bojaźń i życiodajne Tajemnice dla dobra i uświęcenia dusz i ciał naszych, spraw, aby były dla mnie ku uzdrowieniu duszy i ciała, ku odpędzeniu wszelkiej przeciwności, ku oświeceniu oczu serca mego, ku pokojowi moich duchowych sił, ku niezachwianej wierze, ku nieobłudnej miłości, ku doskonałej mądrości, ku zachowaniu przykazań Twoich, ku wzrostowi Twej Boskiej łaski i dziedziczeniu królestwa Twego, abym w Twojej świętości przez nie zachowany, zawsze wspominał łaskę Twoją, i już nie żył dla siebie, lecz dla Ciebie, naszego Władcy i Dobroczyńcy, i w ten sposób skończywszy to życie z nadzieją żywota wiecznego, osiągnął wieczny pokój tam, gdzie świętujących głos nieustanny i nieskończona słodycz tych, którzy oglądają niewypowiedzianą dobroć oblicza Twego.

Albowiem Ty jesteś prawdziwym pragnieniem i niewypowiedzianą radością miłujących Ciebie, Chryste Boże nasz, i Ciebie całe stworzenie śpiewa na wieki. Amen.

Modlitwa św. Bazylego Wielkiego
Władco Chryste Boże, Królu wieków i Stwórco wszystkich, dzięki składam Tobie za wszelkie dobro jakie mi dałeś, i za przyjęcie przeczystych i życiodajnych Twoich Tajemnic. Proszę przeto Ciebie, Dobry i Miłujący człowieka, zachowaj mnie pod dachem Twoim i w cieniu Twych skrzydeł, i daj mi z czystym sumieniem aż do ostatniego mego tchu godnie przyjmować Twoje świętości na odpuszczenie grzechów i na życie wieczne.

Albowiem Ty jesteś Chlebem żywota, Źródłem świętości, Dawcą dobrodziejstw, i Tobie chwałę oddajemy z Ojcem i świętym Duchem, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Modlitwa św. Symeona Metafrastesa
Ty, który dobrowolnie dałeś mi swoje ciało na pokarm, ogień ten spalający niegodnych, obyś nie spalił mnie, Stwórco mój, lecz wejdź w moje członki, we wszystkie stawy, we wnętrzności, w serce. Spal ciernie wszystkich moich grzechów, oczyść duszę, uświęć myśli, umocnij stawy wraz z kośćmi, oświeć pięć moich zmysłów, całego mnie przygwóźdź bojaźnią Twoją. Zawsze obroń, zachowaj i ochroń mnie od wszelkiego czynu i słowa zgubnego dla duszy. Oczyść, obmyj i przyozdób mnie, uczyń mnie lepszym, daj zrozumienie i oświeć mnie. Okaż mnie Twoim mieszkaniem jedynego Ducha, a nie mieszkaniem grzechu, aby przed Twym domem, przez przyjęcie Twojej komunii, jak przed ogniem uciekał ode mnie wszelki rozbójnik i wszelka namiętność.

Jako orędowników przedstawiam Tobie wszystkich świętych, bezcielesnych Arcystrategów, Chrzciciela Twego, pełnych mądrości Apostołów, a z nimi Twoją przeczystą, nieskalaną Matkę, których modlitwy przyjmij, łaskawy mój Chryste i synem światłości uczyń sługę Twego.

Albowiem Ty jesteś jedynym Dobrym, uświęceniem i światłością dusz naszych, i Tobie uroczyście jako Bogu i Władcy wszyscy chwałę oddajemy na każdy dzień.

Inna modlitwa
Panie Jezu Chryste, Boże nasz, niech święte Twoje Ciało będzie mi na życie wieczne i najczigodniejsza Twoja Krew na odpuszczenie grzechów, niechaj to dziękczynienie będzie mi ku radości, zdrowiu i weselu. Zaś podczas budzącego bojaźń powtórnego Twego przyjścia uczyń mnie grzesznego godnym stanąć po prawicy Twojej chwały, dla modlitw przeczystej Twej Matki i wszystkich świętych.

Modlitwa do Najświętszej Bogurodzicy
Najświętsza Władczyni Bogurodzico, światłości mej ociemniałej duszy, Nadziejo, Obrono, Ucieczko, Pociecho, Radości moja, dziękuję Tobie, że uczyniłaś mnie grzesznego godnym uczestniczenia w przeczystym Ciele i najczcigodniejszej Krwi Syna Twego. Ty, któraś zrodziła prawdziwą światłość, oświeć duchowe oczy mego serca, która zrodziłaś Źródło nieśmiertelności, ożyw mnie umarłego przez grzech, która jesteś miłościwą Matką miłosiernego Boga, zmiłuj się nade mną i daj mi pociechę i skruchę w mym sercu, pokorę w mych myślach, wyzwolenie z niewoli moich zmysłów i uczyń mnie godnym aż do ostatniego tchu nienagannie przyjmować uświęcenie przeczystych Tajemnic ku uzdrowieniu duszy i ciała. Daj mi łzy pokuty i wyznania, abym sławił i opiewał Ciebie przez wszystkie dni mego życia, albowiem jesteś błogosławiona i wysławiona na wieki. Amen.

Koniec modlitw po świętej komunii